Pary niezamężne i separacja-prawo do dalszego zamieszkiwania w nieruchomości z dziećmi.
Konkubenci nie mają takich samych praw jak małżeństwa w zakresie rozliczenia finansowego w czasie separacji.
Pary niezamężne mają tylko prawa majątkowe, więc na przykład, jeśli dom rodzinny był kupowany wspólnie jako tzw. joined tenants i nie ma innego dokumentu mówiącego, jak dom będzie dzielony po separacji pary [ deed of trust] – to obydwie strony będą posiadały udziały w tym domu w równych częściach, bez względu na to, z kim zamieszkają dzieci lub jaka jest różnica w dochodach stron.
Jeśli jedna strona nie może sobie pozwolić na wykupienie udziałów finansowych drugiej strony, dom zwykle jest sprzedawany.
Jeżeli jednak w rodzinie są dzieci, rodzic będący głównym opiekunem, tzw. primary carer, może wystąpić do sądu na podstawie Załącznika 1 do Ustawy o dzieciach z 1989 r. o nakaz odroczenia sprzedaży domu rodzinnego do czasu, gdy najmłodsze dziecko nie będzie już na utrzymaniu. Zwykle przyjmuje się, że mają one 18 lat lub kończą szkołę średnią w pełnym wymiarze godzin.
Jak sąd w UK zdecyduje o odroczeniu sprzedaży domu rodzinnego?
Sąd musi wziąć pod uwagę dobro dziecka. Jednak w przeciwieństwie do decydowania, z kim dziecko powinno mieszkać lub czy powinno mieć kontakt z drugim rodzicem, dobro dziecka w tych kwestiach finansowych nie jest najważniejsze w podejmowaniu decyzji w przypadku par niezamężnych i ich domu.
Dzieje się tak dlatego, że wniosek o odroczenie sprzedaży domu rodzinnego dotyczy wsparcia finansowego dziecka, a nie jego wychowania. Sąd weźmie jednak pod uwagę potrzeby dziecka.
Przykładowa sprawa w sądzie w Anglii
Niedawna sprawa zwróciła uwagę na kwestie, które sąd musiał wziąć pod uwagę. Rodzice rozstali się, ale nadal mieszkali w tym samym domu. Matka miała 50 lat i była księgową zarabiającą 3900 funtów miesięcznie. Ojciec miał 53 lata. Prowadził własną firmę transportową, ale z powodu choroby od 2015 roku był niezdolny do pracy.
Matka wystąpiła do sądu o wydanie postanowienia o sprzedaży domu rodzinnego na podstawie ustawy o powiernictwie gruntów i powoływaniu powierników 1996.
Ojciec złożył wniosek o zarządzenie zgodnie z załącznikiem 1 ustawy o dzieciach z 1989 r., stwierdzając, że jest głównym opiekunem najmłodszego dziecka stron i że dom rodzinny nie powinien być sprzedany, dopóki dziecko nie skończy 21 lat lub nie zakończy nauki w pełnym wymiarze godzin. Wtedy pozostawały dziecku 4 lata szkoły średniej.
Decyzja sądu w Anglii
Sąd wziął pod uwagę następujące kwestie:
1) Zdolność ojca do utrzymania hipoteki i nieruchomości
Sąd nie uznał za stosowne oczekiwać, że matka będzie nadal wnosić wkład w spłatę kredytu hipotecznego, jeśli nie będzie mieszkała w domu. Ojciec nie pracował i nie było go stać na spłatę kredytu hipotecznego ani na utrzymanie nieruchomości. Powiedział, że jego rodzice mu pomogą, ale sąd uznał, że nie ma na to gwarancji, zwłaszcza że już opłacali czesne dziecka. Ojciec miał już długi. Istniało zatem duże prawdopodobieństwo, że nieruchomość zostanie przejęta i jej stan ulegnie pogorszeniu, zmniejszając tym samym jej wartość. Sąd uznał, że nieuzasadnione jest oczekiwanie, że matka będzie żyć z takim ryzykiem.
2) Potrzeby dziecka
Dziecko musiało być utrzymywane finansowo przez rodziców, ubrane, nakarmione i mieć zapewnione codzienne potrzeby. Sąd stwierdził, że byłoby „miło”, gdyby dziecko nadal mieszkało w miejscowości, w której zawsze mieszkało, blisko szkoły i przyjaciół oraz w domu z ogrodem, w którym jego przyjaciele mogliby nocować. Ale to nie są potrzeby najważniejsze. Wg sądu dziecko nie musiało mieszkać w domu z czterema sypialniami.
Obecna sytuacja, w której oboje rodzice mieszkali w tym samym domu, oznaczała, że dziecko było świadkiem wrogości między rodzicami, a dalsze narażanie na konflikt rodziców nie leżało w jego najlepszym interesie.
3) Potrzeby finansowe Stron
Obie strony musiały przenieść się do nieruchomości, w której dzieci mogłyby z nimi przebywać. Obie strony miały niezabezpieczony dług. Nic nie wskazywało, w jaki sposób ojciec spłaci swój dług bez sprzedaży domu rodzinnego.
Matka miała 50 lat i obecnie mogłaby uzyskać kredyt hipoteczny, ale tylko pod warunkiem posiadania depozytu, który mógłby pochodzić wyłącznie ze sprzedaży domu rodzinnego. Gdyby miała czekać, aż najmłodsze dziecko skończy 21, a nawet 18 lat, zbliżałaby się do 60 i perspektywa uzyskania kredytu hipotecznego na zakup kolejnego domu w tym czasie byłaby ograniczona.
Ojciec nie był w stanie uzyskać kredytu hipotecznego ani zwolnić matki z istniejącej hipoteki.
Matka nadal byłaby współodpowiedzialna za hipotekę, chyba że dom rodzinny zostałby sprzedany.
Każde z nich miał około 160 000 do 170 000 funtów kapitału własnego w nieruchomości. Oboje mogli sobie pozwolić na ponowne zamieszkanie w innej nieruchomości w pobliżu szkoły dziecka.
4) Kto był głównym opiekunem dziecka?
Ojciec powiedział, że jest głównym opiekunem dziecka, ale istnieją dowody na to, że uniemożliwił matce podjęcie takiej roli, ponieważ nie pozwalał jej zostawać w domu samej z dziećmi, co doprowadziło do tego, że matka czuła się nieswojo, wykluczona i niechciane. Sąd uznał, że obecna sytuacja przypomina układ opieki dzielonej, czyli 50/50.
Co zdecydował sąd?
Biorąc powyższe pod uwagę, sąd uznał, że najlepiej byłoby sprzedać dom rodzinny tak szybko, jak to praktycznie możliwe.
W jakich sytuacjach sąd zgadza się na odroczenie sprzedaży domu rodzinnego?
Sąd jest bardziej skłonny zgodzić się na odroczenie sprzedaży domu rodzinnego, jeśli druga strona jest w stanie zmienić miejsce zamieszkania i nie naraża swojej stabilności finansowej na ryzyko, więc tego rodzaju nakazy są częstsze w sprawach o wysokich dochodach.
Sądy muszą wziąć pod uwagę wszystkie indywidualne okoliczności, w tym potrzeby obu stron i dzieci.
Jeżeli wydano polecenie odroczenia sprzedaży domu rodzinnego, to po jego ostatecznej sprzedaży w przyszłości, wpływy ze sprzedaży nadal będą dzielone w taki sam sposób, jak gdyby został on sprzedany od razu.
Czytaj także:
Pary niezamężne: finanse & dzieci-Twoje prawa w UK.
Pary niezamężne i wspólna nieruchomość w UK- jak zabezpieczyć swoją część?
Pary Niezamężne – rozdzielność majątkowa
Pary Niezamężne w UK- separacja i rozdzielność majątkowa -krok-po-kroku.
